Reflectie Hoorcollege 5

Door Sylvia Gruijs

Tja, het is zo moeilijk om feiten en uitleg te reflecteren. Er werd al gezegd dat het moeilijk is en als het niet kan, dan kan het gewoon niet. Maar ik wil toch een reflectie maken en er niet met drie regels van af komen.

Dit hoorcollege ging over piraterij en verschillende visies en vormen van. Matt Mason was te duur om een college te komen geven over zijn boek “Piraterij”, dus heeft Theo het zelf gedaan. Onder andere werd er besproken wat piraten volgens Mason zijn, de illegale en legale piraten, de geschiedenis van piraten, de bewuste en onbewuste piraten en allerlei voorbeelden van de hiervoor genoemde onderwerpen. Hierdoor heb ik een goed beeld gekregen van piraten. Vooral het bewust vs. onbewust en illegaal vs. legaal verhaal helpt daarbij.

Ik ben een illegaal onbewuste piraat. Ik weet dat het ‘slecht’ is voor de maatschappij om alles te downloaden en toch doe ik het. Maar ik doe het niet omdat ik iets wil bereiken of omgooien, ik wil gewoon mijn muziek hebben, that’s all. Ik wil de muziek eerst luisteren voor ik het koop, áls ik het al koop.

Wat ik ook een leuk punt vind is dat piraten, die vaak bewust en illegaal te werk gaan online (downloaden), het eigenlijk recht zetten. Dat het eigenlijk een soort beweging is tegen de hoge prijzen van de muziek. Door het te downloaden, verminderd de opbrengst van de muziek en de muziekindustrie, dus moeten ze na verloop van tijd de prijzen naar beneden gooien. (Hoewel ik dat nu nog niet merk). Hierdoor is muziek minder duur, is er weer minder reden om te gaan downloaden en meer reden om cd’s te gaan kopen. Tevens denk ik dat dit uiteindelijk niet gaat werken. Ik heb zelf laatst een paar cd’s gekocht (duur, maar ik wilde ze toch graag hebben, dus ja), maar vervolgens kan ik er eigenlijk niets mee. Mijn radio was zo oud dat ik er niets meer mee kon, dus waar moest ik mijn cd’s draaien? Ik denk dat ze met een nieuw medium moeten komen om muziek op te zetten en te verkopen, om daarmee het downloaden ‘tegen te gaan’. Aangezien iedereen nu MP3’s en telefoons heeft en niets meer heeft aan cd’s.

Reflectie Hoorcollege 4

Door Bruce Dietz

Het hoorcollege was… erg handig. Niet meer en niet minder. Nu spreek ik natuurlijk voor mezelf maar ik was er dus erg blij mee dat er in alle geuren en kleuren uitleg gegeven werd over de eindopdracht. Zo krijg je toch een indruk van waar je naartoe werkt. Naast de uitleg over wat een essay nou eigenlijk is (ik had nog geen idee), werd er stap voor stap een onderdeel behandeld van de eindopdracht. Dit vind ik wel een fijne manier omdat je dan steeds bij één onderwerp blijft en je daar ook vragen over kan stellen voordat er aan het volgende deel begonnen wordt. Niet dat ik vragen moest stellen want het was gelukkig allemaal erg duidelijk.

Waar ik erg blij mee was waren de eindeloos veel voorbeelden die gegeven werden. Bij elk onderdeel stond wel een voorbeeldje of werd er uitgelegd hoe het er dan uit komt te zien.
Op het verwijzen naar bronnen werd alleen iets te lang doorgegaan naar mijn mening. Toch niemand gaat onthouden in welke volgorde en hoe je die bronnen neer moet zetten. Zolang ik weet waar ik het format kan vinden op intranet vind ik het goed.

Over bijvoorbeeld de trendpiramide kon wel wat langer doorgegaan worden vind ik. Misschien is het een idee om nog even te bespreken hoe die nou precies terugkomt in het essay of wanneer en hoe je hem gebruikt. Het kan natuurlijk ook aan mij liggen maar dat was voor mij een minder duidelijk stukje.

Ter afsluiting was daar een iets te lang voorbeeld van een essay. Erg handig om thuis nog eens door te lezen en vol met flauwe woordgrapjes wat mij juist stimuleert om verder te lezen.
Het hoorcollege was voor mij dus duidelijk, erg handig, gewoon goed eigenlijk.

Hoorcollege #3

Door Sander Bruggeman

Objectiviteit. Vaak is het lastig om een onderwerp écht objectief te benaderen. Dat wil zeggen dat er geen meningen van mensen aan te pas komen en er geen interpretatie bij nodig is. Neutraal en onpartijdig. Toch is ook objectiviteit niet de waarheid, want waarheid is altijd afhankelijk van tijd, plaats en referentiekader. Het eerste deel van het afgelopen hoorcollege in een notendop. Feitelijk dus: waarheid bestaat niet. Altijd wordt deze zogenaamde waarheid beïnvloed door de tijd waarin we leven, de cultuur waarin de waarheid tot stand komt en vele andere invloeden; discours. Met een tour door het verleden probeert Theo duidelijk te maken hoe de nieuwe waarheid tot stand gekomen is. Dat er nu veel meer dan vroeger meerdere waarheden zijn, vooral door de commercialisering van de media. De media krijgt er belang bij om de waarheid zonodig aan te passen om het entertainmentgehalte hoog te houden. Serieuze journalistiek wordt nauwelijks meer bedreven. Er is geen geld meer voor onderzoeksjournalistiek, mensen willen sensatie, veel en snel.

Er zijn vele voorbeelden te bedenken over waarheden die elkaar tegenspreken (bijvoorbeeld de talloze waarheden van mensen over de aanslag op het World Trade Center in New York, maar ook religies en het geloof in buitenaards leven). Al deze waarheden zijn feitelijk een visie van mensen. Door hun cultuur en referentiekader zien zij dit als de waarheid, terwijl andere waarheden net zo waar zijn. Het is gek maar waar: dé waarheid bestaat niet.

Reflectie Hoorcollege 2

Dit keer geen standvaste Keen, maar gewoon weer lekker Theo. Is toch wel gemakkelijker te volgen, zo’n presentatie. In het hoorcollege hebben we het gehad over media van vroeger en nu, wat cultuur en maatschappij zijn, discours, semantiek, semiotiek en DESTEP. Het laatste deel van het college is nog afgemaakt in de werkgroep door te kort tijd. Het is nogal moeilijk te reflecteren, aangezien het bijna allemaal feiten zijn. Het verschil tussen cultuur en maatschappij, symbool en icoon is duidelijk zat. Discours vond ik wel interessant, ‘dat waarvan mensen onbewust denken dat het de waarheid is’. Zoals veel van de voorbeelden die gegeven zijn (lees: melk drinken is gezond of mannen en vrouwen zijn verschillend) gaat iedereen er van uit dat wat gezegd wordt waar is. In de meeste gevallen is dit niet zo, maar het zit zo in mensen hun geheugen geprent dat iedereen aanneemt dat het ook zo is. Mensen staan er niet bij stil. Als je er over nadenkt is het toch een vreemd iets. Alles is ooit verzonnen door de mens, dus wat is waar en wat niet? Het woord auto is eigenlijk heel abstract, omdat wij de betekenis van een rijdend voertuig hieraan hebben gegeven. Ik vind het heel apart om over na te denken en om er bij stil te staan.

Door Sylvia Gruijs

Reflectie Gastcollege Andrew Keen

Door: Sander Bruggeman

Andrew Keen kwam voor ons, Interactieve Media studenten, spreken. De man die vooral veel tegen dingen aanschopt. Als ik het hoorcollege, en daarmee het ideaal van Andrew Keen, in drie woorden moet omschrijven, dan zou dat zijn: Gratis Is Slecht. Amateurs die hun producten/diensten gratis ter beschikking stelden verpesten de markt van de professionals en professionals dienen áltijd betaald te worden voor hun diensten en producten. Alles wordt maar op internet gezet, door alle (door amateurs geplante) bomen is het (professionele) bos niet meer te zien.

Wij, als toekomstige professionals, zouden de mening van Andrew Keen als geen ander moeten delen. Onze markt wordt ten slotte verpest door de amateurs. Daar zouden wij straks heel veel last van krijgen.

En dan was er nog de piramide die vroeger, voordat internet echt interactief werd, mooi met zijn punt naar boven stond. Nu staat die 180 graden gedraaid. De piramide is een symbool voor de werking van de creatieve markt. De originele piramide hield in dat enkele mensen, bijvoorbeeld de redactie van een krant, bepaalde wat belangrijk nieuws was voor de mensen om te weten. Mensen zelf hadden hier geen invloed op, deze enkele mensen bepaalden wat zij gingen lezen. Nu is dat anders, mensen hebben veel meer keuze. Ze kunnen op internet zelf uitzoeken wat zij belangrijk vinden en zich dieper in deze onderwerpen verdiepen. Andrew Keen beweert dat dit ervoor zorgt dat mensen foutief geïnformeerd worden over belangrijke onderwerpen, omdat de ‘amateurredactie’ (lees: alle mensen die geen professionals zijn op het gebied van journalistiek, maar wel nieuwsberichten schrijven) op het internet vaak niet weet waar ze het over hebben en maar dingen aannemen. Ik geloof niet dat meer keuzes slecht kán zijn.

Hij vergat, naar mijn mening, namelijk een belangrijk punt. Mensen moeten zelf uitvinden wat kwaliteit is. Waar ze voor willen betalen en waarvoor niet. Of ze een ‘s ochtends een krant kopen of hun nieuws van nu.nl of soortgelijke website halen. Als zwak weerwoord had Andrew Keen dat mensen blijkbaar niet zelf in staat zijn om de goede keuzes te maken, om kwaliteit te kiezen.

Ja, misschien zit daar ook wel het probleem. Hoe kan het probleem nou het aanbod zijn, het probleem is altijd de consumenten en hun keuzes. Maak mensen duidelijk waarom ze voor diensten en producten gemaakt door professionals moeten kiezen, waarom ze voor deze producten en diensten moeten betalen.

Zelf vind ik het leuk en interessant dat er een man als Andrew Keen is, die deze discussie aanwakkert door er keihard tegenaan te schoppen, maar ik ben het niet met hem eens. En ik zou zijn boek ook nooit kopen. Gelukkig voor mij is het ideaalbeeld van Andrew Keen (nog) geen werkelijkheid en zijn er voldoende (gratis) alternatieven.